پرویز ابولفتحی


کاش

 این
 منم من
 خسته پیری
 مانده در درگاه
 شیهه ای کوتاه
 در شب خاموش
 یال و دم افشان نمی سازم
 دگر در باد
 بوسه هایم
 جوهر آتش ندارد
 دستهایم
 سردی دنیای دیگر را
 دهد پرواز
 در نگاهم
 شعله عشقی ، نمی رقصد
 کینه هایی
 در دلم انباشت
 نه قسیل تازه گیسوی ابری
 نه بلندا صخره ای در شب
 نه زلال نغمه جویی
 مرا دمساز
 کاش
 یک لحظه می شد
 شیهه ای سر داد
 دشت را تازید
 در یورتمه
 در تاخت

 

 

بالای صفحه