آوای آزاد »  شاعران » پرویز ابوالفتحی »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

تو شعر منی

گفتم
شعر مجسم من هستی
 ای ایثار مجسم دوست
 وقتی که تو
 شهادت را بشارت دادی
 با شکفتن بنفشه
در زمهریر یخ
و ستیز جنون
 درشکوفایی ابر
 وقتی که
 سرخ کوه خورشید را
 به شهادت دستهای خونین آورد
 در قتلگاه داس و دانه و خاک
 وقتی که
 سنگهای غرور
 خروشیدند
 از برجهای قلعه سرزمین من
 و کهرم شیهه زد
در دست شتیز
 کهنه تفنگ میراثی
 دردست مجتبی
 رقصید
 و خون همایون
 به میمنت ایثار
 گلگونی بخشید
 گونه های لاله را در کوه
چنین شد
 که ناله فتاد در نی
 و چمری نشست بر گوش
 و ابلق جهید ز جای
 چون رعد
 و فریاد فریدونم
 هوشنگ را
 خروشاند در کوه
 و حال
 سیمره
 به خروش می خواند
 در سرزمین
خون و قصه
 در پیکار دانه و داس
 اندوه مادرانمان را
 در هجرت

  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009