پروانه فتاحی طاری


دختر دریا

 زنجیره های وفا
 حلقه در حلقه
 گرد هم
 چون گردنبندی از صفا
 می نشیند روی گردن دختر دریا
 دختر دریا می خندد
چون گل خندان
 و در میان خنده ها
می ریزد
از برق نگاهش
 رشته رشته مروارید
 می سازد خانه ای
آن سوی دریا
بامش صدف های دریا
در و دیوار و پنجره اش ، دانه های مروارید

 

 

بالای صفحه