آوای آزاد »  شاعران » نصرت رحمانی »


 
 
 


 

 

 

 

   

چاپ شود

علاقه مندیها

ارسال به ایمیل

ارسال به

ارسال به

ارسال به
 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 سوک

شب گاه
 در کاج پیر پریشان
 می خواند با نای نیم بسمل
 آوازهای سرخ
در پرده های شب
 چون شعله های شور
در زخمه ی سه تار
گر می کشید حریر روح
 در هاله های تب
 شب گاه
 پای برهنه بر لبه ی تیغ
 رقصید
 تا موسم سحر
گفتم
 ای یار
 آرامتر برقص ، در زیر چتر خون
ناگه چنان کشید صیحه که یخ زد رگ زمان
 با خنجری میانه کتفان
و حجله ای
 میان کوچه متروک در سماع
 آواز اشک بر سر منشورهای آن
 شب گاه
رعد شیون چنان کشید
 که درفصول جاری تاریخ خیمه بست

  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009