تبر

شب همه شب
 جنگلی انبوه
 ساق ها در ساق شاخه ها در شاخ
 شب شکن تنها
 با تبر نجوکنان مایوس می گوید
 هه چه خواهی کرد با این جنگل آهن ؟
و تبر می گفت
 می جنگم جنگی باطل بی سود
 و هر چه بادا باد ، هر چه بودا بود
لیک جنگل ما را نیست آغازی و پایانی
 خوب می دانی
 جنگ ما آن روز شد آغاز
 که تو بازوی مرا در چنگ بفشردی
 و آنگه شود پایان
 کز میان چنگ های تو رها گردم
 با تو جنگ ما تولد یافت با تو خواهد مرد
شب شکن خاموش
در میان جنگل خاموش پنهان شد
و صدای ضربه ها پیچید در اعماق جنگل باز


 
 

 بالای صفحه