|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چاپ شود |
|
|
|
علاقه مندیها |
|
|
|
ارسال به ایمیل |
|
|
|
ارسال به |
|
|
|
ارسال به
|
|
|
|
ارسال به |
|
جامه ی نو
یکی جامه آن مرد خیاط دوخت
قضا را تن صاحب جامه سوخت
چو شد اوستا جانب مسکنش
بپوشاند آن دوخته بر تنش
بنالید تن سوخته از نهاد :
که جامه چه بد دوختی اوستاد !
دمی چند بر وی ملامت گرفت
بدو گفت اُستا : " نه جای شگفت
بود جامه ام گرچه خوش دوخته
خشونت کند در تن سوخته
شود مایه ی عیب بسیار من
ز عیب تو باشد اگر کار من "
|
