رسالت

باید
 راه را
 به شاهراه تبدیل کرد
 و مهربانی را
 به رسالتی روزمره
 تا پناه عابرانی باشد
 که در نجابت یک چرا
 سرگردانند
 باید
 در بیکرانگی وجود
 لذت تر شدن از شبنمی را یافت
 و آن وقت
در زلال نگاهی
 عمری به تماشای دوستی نشست


  

 بالای صفحه