نقطه

 تنها یک نقطه مانده بود ... تنها سر خط یک نقطه روی دل – تنها نقطه ی نور در آسمان نقطه ، آخ نقطه که چه قدر دوست داشت حرف باشد همیشه می پرسید چرا تمام کننده ی حرف هاست و آغاز کننده نیست و اینکه جرم های حرف های دل شکسته – حرف های دروغ خداحافظی های نا خواسته – سلام های ناشی از هیجان تمامش به گردن او بود چرا حرف ها ، در خیال خود نقطه را به گونه ای دیگر می پندارند ؟!! به خودم گفتم : « شاید انسان یک نقطه باشد » و در خیال آینه ای به خود گفتم : آیا تو یک انسانی ؟!! 

 بالای صفحه