همه ، آب همه ، هوا

 ماه ابری در سه بر
 آب
نور
 هوا
 چرخش پریشان در آینه ...
گیسوان بر شانه بخوابان
 مانا م
 که دمیدن نور و نسیم را دمی بیش نمانده است
 - نماند -
نگاه !
- چه ماه
 چه صاف
 چه شفاف
 جهان در تو باز می تابد
 همیشه بام !
 که زن و زمین شادخوار تواند !
 تو که پیرامن ات همه ، آب
 پیراهن ات همه ، هواست !
  

 بالای صفحه