سرگردان 1

والک دارآباد و پونه ی پونک
چاشنی غذای این روزها
و صدای زنم
باز:
" مگر نمی دانی که دیری ست صدف ها تهی شده اند
خودت گفتی مگر نه ؟ "
چرا
که تنهایی همه جا تنهایی ست
چه اینجا که پر از والک است
چه آنجا که پر از پونک
به دنبال مروارید در دریای ناپیدا
با نسیم و باد
باد و توفان
و گمشده ی خانه به دوش
شاعر گم
دراتوبان میان خانه نهم و دهم
و آینه ی خانه اصفهان همه جا بام
که دیگر هیچکس را نشان نمی دهد
  

 بالای صفحه