بازشگت قو

از شب که پشت کرکره هاست مگو
 از چشمان او بگو
که راه را
 بر شب بشسته اند
 درست در قلب تابستان بود
 تبلرزه ی زمستانی
 در شبی که دل شکسته
 فرو ریخت
 آوار مرگ در مرداد
 زلزله ی زمهریر
 تا خواب در کنار کرکره ها
 با پر هیب قویی
 که گویی
رو به گوشه ی آواز کرده بود
 نه ...! از شب پشت کرکره هام مگو
مهرا مهر ! سپهرا سپهر !
 از چشمه ی زیبا
 از چشم هاش بگو
 و رقص سرانگشتان فانوسی ش
بر دل ناشکیبا ...
آه
 ای که کلام مرده ی من
 زنده از مسح دست توست
 تو با مژده ی بازشگت قو
 کلیما کلیم
مسیحا مسیح
  

 بالای صفحه