دلارام!
آرام دلم ، همین کلمات جادو
در گیسوان جاری توست
جز همین کلاله
دل آتشفشان را
سرپوش مباد
که آتش فشان دماوند
همان کلاهبرف اوست
نه ...! واژه های جا مانده در دامنه را نگران نباش
که بادهای موافق هنوز نوزیده اند
با این همه زودا که با یاد تو
هجوم کلمات مشتاق را
بر بام
خواهم
ایستاد
که همیشه بادها
پرچم افراشته را
با شوق در میان می گیرند
