رودها

 و من هنوز
 در مهتابی می گریستم
 با شراب پرتقالی
 بر نهالی تر
 که روزگار نگاه به نهال ها
 گذشته بود
و همچنان با رودهای دنیا می گشتم
 از رودساران " آمازون "
 تا درختزاران " خلخال "
 و ماهتاب
 که آرام آرام
 از تورهای مه می گذشت
 و پریان چنگل را در آیینه ی برهنه می تاباند
 تا آنگاه که مورمور نسیم ترم از خود پراند
 بیدار در صدای بالای درخت و دریا
 و رپ رپ دور موج و ساحل
 و گپ گپ نزدیک پروانه و
 میترا
 میترا و آناهیتا
آناهتیا و اهورا
و من و " عطا "
 که با شراب پرتقالی
 و لبخند گاهگاهی
 ماهی می خوردیم
  

 بالای صفحه