|
|
بید " چوغا "
گیسوی نسیمی ش که بید مجنون دامنه ی چوغا ست ...
لیلام
در گوشه ی خانه ی قدیمی ش
باز می تابد
- می بینیش ؟
گاهواره ی بیتاب " تاب " توست
چه تند می رود می آید
می آید می رود ...
از چهارصدمین سال این سوی هزاره ی قمری
پریمهری که هزاره ی نو با نام توست !
محبوب باد !
معشوق توفان !
گیسو همه سو !
رودابه ی شکوفان !
بیدا بید!
آذرخش پخش همیشه بام !
سبزا سبز !
سپیدا سپید !
|