پری گذران

 از طاووس و چتر
 می گذرم
 به جوی می نگرم
 و از گذر آب می گویم
 که تو در پیچ آبی
 سبز می شوی
 جاده ی نقره ، روی با تو دارد
 خوشا مرکبی که جاذبه ی توست
 هم اینجا
 پیاده
 می شوم
 اینجا که جوی
 دور تو
 می گردد ...
نه ... زمان را سر سیر نیست
 و نه ماه را
 که از دریچه ی روان
 سرک می کشد
 "آن " " آن " ها
 پری ناگهان !
بگذار بات باشم
 که همچنان دره پر است
 از پرواز ...
 و او ، که باز
 از کناره ی باده ی آماده بر سفره ی سفر گذشت
 و سپیدارها همه
 کف زدند
  

 بالای صفحه