قصه ی دل

باطل گذشت و دولت حق بر دوام ماند
 ناکام شد مجاز و حقیقت به کام ماند
کس را مجال نیم نفس نیست وقت مرگ
جم رفت و نیمخورده شرابش به جام ماند
دشنام بود میوه ی من از درخت نام
ای ننگ بر کسی که به امید نام ماند
پنجاه بار فصل زمستان ز من گذشت
موی مرا نگر که چو برفی به بامماند
 شور و نشاط و شوق جوانی به باد رفت
مرغی که می شکست قفس را به دام ماند
سوزیست در دلم که ز تاب سخن گذشت
ای بس غم زمانه که دور از کلام ماند
پروانه سوخت شمع فرو مرد شب گذشت
ای وای من که قصه ی دل نا تمام ماند
  

 بالای صفحه