در صدای فاخته

مردگان
 چنان وانمانده پشت سرم
 تا نشنوم به پوست سوگسرود تبارم را
 هنوز
 در آشیان شروه به سر می برم
 آنک
 درخت به درخت فاخته های نخلستان
یکی شلیل می کشد از ژرفا
 کوکو ؟
و دیگیر
پژواک می دهد صدای او را
از ژرفای دیگر
 کوکو ؟ کوکو ؟
چنان
 وانمانده اید پشت سرم مردگان جوان
 در دام شروه های شما
 به سر می برم
 شلیل کشان
 اینده هم
 از روبرو که بیایید
می بینمتان شلیل کشان
کجا رفتند آن رعنا جوانان
کجا رفتند آن پاکیزه جانان
یکی از وادی محشر نیامد
که تا با ما بگوید حال ایشان
از روبرو که بیاید هم
از بزم همسرایی سرنا و نی انبان
کمند شروه می اندازید
بر کنگره ی ستاره و پندار
و کبک
 پر می کشد و پرستو
نماز می شکند
حضور سوگوارتان را
چنان دور نمانده اید
پشت سرم
 که نشنوم
 خروش موریانه ی سقف ایمان استوارتان را
 فاخته به فاخته
شلیل می کشم و می پرسم
نشان آن به قهر رفته برادر را
 از بانگ بازگشته ی خود از کوه
 کوکو ؟ کوکو ؟ کوکو ؟


  

 بالای صفحه