بالای سر تو

بگذار سبک باشم
 و نیندیشم هرگز به چشم دریده ی آسمان حتی
که عریان دیده باشدت شبی یا روزی جایی
یا درختی
که برگی در انحناهای زلال تو انداخته باشد
 به نیمروز و قیلوله ای آبی زلال ! ای مد کامل هوس
بگذار
 بی رشک نگاهت کنم به خواب
و قفل کنم سکوت را
بر عبور صدای زنجره
که پشت پنجره ی رؤیایت
نور پوستت را دیده و هوایی شده
بگذار سبک باشم بسرایم
و مراقب واژه های خود باشم
 که عرق مزه مزه نکنند
از بیخ کرک عذارت
بگذار
بی رشک عبورت بدهم از شعر


  

 بالای صفحه