شکوهمند فرهادا

 به روز حادثه اندیشید
گلی که سرخ تر از ما بود
شکوه بین که چه بی فریاد
به روز حادثه گل پژمرد
روان شدیم و ندانستیم
 که ریگزاری در پیش ست
 که ماهتابی در خوابست
 و در گذار شب و هرزاب
روان شدیم و ندانستیم
بزرگمردا فرهادا
چگونه مهر پدید آمد ؟
چگونه سنگی رودی شد
و آن ستاره ی تنهاتر
به روشنان زمین پیوست
 بزرگمردا فرهادا
نگاه کن که چه می خوانند
پرندگان سپر آرام
مخوان که چشمه چه آرامست
ببین که رود چه می گوید
 و در تمامت آرامش
فراز دشت زمان بیدار
شکوهمندا فریادا
بهارم بین که چه می روید
گلی که سرخ تر از مایی
 و ای ستاره ی تنهاتر
 شکوهمندا برخیزیم
 در آن زمانه ی زیباتر

  

 بالای صفحه