کن فیکون

تو به عمر ِ رفته ی من مانی
 که چو روز ِ منتظران طی شد
 به که دست ِ دوستیی بدهیم ؟
 که نه دوست ماند و نه دست افسوس !
تو بگو چه بود و چه شد ؟
 کی شد ؟
  

 بالای صفحه