گریه

سایه‌ها، زیر ِ درختان، در غروب ِ سبز می‌گریند.
شاخه‌ها چشم انتظار ِ سرگذشت ِ ابر،
و آسمان، چون من، غبارآلود ِ دلگیری.
باد بوی ِ خاک ِ باران‌خورده می‌آرد.
سبزه‌ها در رهگذار ِ شب، پریشانند.
آه، اکنون بر کدامین دشت می‌بارد؟
باغ حسرتناک بارانی‌ست،
چون دل ِ من در هوای گریه‌ی سیری


  

 بالای صفحه