حامد حبیبی


بی‌گاه

بی‌گاهان خواهم مرد.
بی‌گاهان خود را در اینه ترور خواهم کرد.
بی‌گاهان خود را از پیچ جاده
به ابدیت دره خواهم سپرد.
من روزها را پیشاپیش کشته‌ام،
در شب‌هایی که چون خشکی
در تاریکی
از کنار لحظه‌ها آرام گذشته‌ام.
 

 

بالای صفحه