رویا

باز دوباره بوی بارون
شرجی هوای دریا
عکس کهنه و قدیمی
روی طاقچه مونده برجا
نغمه ی بارون دوباره
تو رو یاد من میاره
پشت این سیاهی شب
کی خوابیده کی بیداره
تیک تیک ساعت خسته
می پیچه توی اتاقم
انگاری از پشت شیشه
کسی اومده سراغم
پشت پنجره میشینم
میدوزم چشم و به کوچه
شایدم فقط خیاله
یا یه رویایی که پوچه
پشت اون درختای بید
یادمه خیلی نشستیم
تلخی سکوتمونو
با ترانه ای شکستیم
اونروزا ابری نبودن
آسمونای من و تو
هیچی فاصله نمی ذاشت
بین دستای من و تو

میدونم فقط یه رویاس
پشت این شبای تیره
باورم نمیشه هرگز
واسه برگشتن چه دیره
رفتی و دیگه نمی شه
آسمونم گرم و آبی
ای گل نیلوفر من
تو کدوم برکه تو خوابی .

  

 بالای صفحه