مقدس
باید از تو میگذشتم
تو كه فكر غنچه هایی
ولی از جفت قدیمیت
قد صدتاكوه جدایی
باید از تو میگذشتم
ای لطیفتر از سپیده
ای كه دستات ابر رحمت
تو نگات برق امیده
تو برام یه حس تازه
توبرام تازه ترینی
نمیدونم ای مقدس
از هوایی یا زمینی
لایقت این شعر من نیست
نه صدای گنگ و خسته ام
نمیدونم از چه دردی
پیش پای كی شكستم
باید از تو میگذشتم
ای كه سبز نو بهاری
مثل قلب یه قناری
عاشقی و بیقراری.
|
