در تو و خود

با تو زخود شنیده ام
در تو و خود تنیده ام
هرچه که آمد به سرم
از خود خود کشیده ام
ملامتم نکن دگر
که فکر تو شود ز سر
نمی توان زتو گذشت
مگر که جان شود بدر
نمی توان ز شب گذشت
مگر به یاری تو ماه
به من ببخشا نازنین
نگاه تو فانوس راه
مرا زخود نران نران
به عهد خود بمان بمان
مرا چنین شکسته پر
به خلوت دلت بخوان.
  

 بالای صفحه