طمع

طمع از جانب خو رشید نبود
ماه نیز نه
درخت و ستاره دست و دل باز بودند
آب تصویرخویش را به همه میبخشید
گل مظهر وقار و ستاره بود
آسمان قلبش را برای همه می خواست
اما فاضلاب طمع از جانب یکی فوران می کرد
موجودی به اسم بشر مستعد
موجود کوچکی که طمع فا ضلابها را حمل می کرد
طمع همه فاضلابهای جهان را
و باد غرور پوچش د یوا نه وار خیابانهای خاک را می پیمود
طمعش گنجینه ی مگس ها و سوسکها بود
گنجینه ی موشهاو کرمها
این را آیه های شفاف متبلور قرآن هم می دانست
باد و جاده و دریا
نسیم برف کو هستان
برگهای آتش ریز پاییز



  

 بالای صفحه