حباب
نيش مي زند
مانند سرماي سوزان
چون رقص گرماي مجنون
در خفا تيغ بر قلب خنكاي دلپذ ير مي كشد
ومي گويد حق همه با اوست
توجيه اي كه همه هم بر جان هموارمي كنند
گاهي حق با اقليت است
نرم نرمك بسان نسيم بال مي گشايد
اما پشتش همه برفي سنگين وخونين مخفي است
خود را عقل كل مي شمارد
وهيچكس رامحق تر ازخويش نمي شناسد
اوست كه ترانه ي تفحص مي خواند
تنها حبابي بيش نيست
كه با پف زما نه مي تركد.
|
