زيبايي ايمان

مردمان ديوارخانه شان را بلندكرده اند.
دل صداقت شان اما شكسته است
درخود فرورفته اند ودرفاضلاب خودخواهي منزل گزيده اند.
هيچ كلامي ازبهار زيباي ايمان برنمي خيزد.
ودروغ‏‏‏‏‏ُُُ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏, موشهاي انديشه شا ن را زندگي مي كند.
بلكه هيچ يقيني در آنها نمي رويد.
مگس ها درآبرويشان تخم گذا شته اند.
وچشمان ايثارشان درمسير نابينايي حركت مي كند.
مردمان درخرابه هاي پر كينه ي حسد پرسه مي زنند.
ازدريا وجنگل وزيبايي هاي سنگ و درخت دور شده اند.


 

بالای صفحه