با کهکشان

چگونه آن تلاطم؛آن رقص وحشی بدوی را
در کلمه جاری سازم
در سکوتی ژرف؛ مبهوت می مانم
در انتظار صاعقه های پی در پی
تنها از انفجار هوشمند به شکوفائی بلوغ دلپذیر رویائی خواهیم رسید
در شکوفائی ژرف؛فرصت دیداری ملکوتی خواهیم یافت
کوله بار بر زمین می نهیم
تا بیشتر همدیگر را دریابیم
؛
اینسان با بادهای بی نشان نجوا می کنند
ستاره گان خوشه های انبوه
و قلبهای پاره؛پاره ی امیدوار




 

بالای صفحه