اقیانوس دل
از پشت میله های پنجره ی پاییز
آبی آسمان جاری
میله ها زندان منند گاهی
گوشه ای از ساختمان امروز
منبع آبی از دیروز
درخت بید عاشقی پشت حصار فردا
شاخه های لخت چشم در رقص نجوا از باد
صدای گنجشکی پشت سکوت را می شکند
دلپذیر بر قصر درخت می نشیند ماهی زرین خورشید
در اقیانوس آبی دل
به لبخند من نگاه مکن
چون می گذری دلکیر
|