|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چاپ شود |
|
|
|
علاقه مندیها |
|
|
|
ارسال به ایمیل |
|
|
|
ارسال به |
|
|
|
ارسال به
|
|
|
|
ارسال به |
|
ابر
ای آواز بی سرنوشت شادی
گذری بر این پریشان عرضه دار
شاید بهتر از تو –
لبخند تابستان را می شناسد
و گلیم باد را در فرا راه آسمان می گشاید
من چشمانم با درخت شعر پیوند خورده اند
و آنگاه كه می گویم
ترا ندیده ام- ترا بخوبی می شنا سم
كه لبخند ترا در جنگلی انبوه دیده ام
و در كرانه ها ی آسمان
بدنبال ابری برای چشمان تو بوده ام
|
