محبت آسمان

غروب سربی رنگ
در خیابان خانه دراز كشیده
به تماشای تلویزیون
آوای ملكوتی قران
و صدای تق تق تق
از آ نطرف دیوار
ناگهان آوای دلربای اذان
قطرات نرم باران را
در فضای منتظر دل می نشاند
تو بر می خیزی
پنجره هارا به محبت آسمان می گشائی
توده های بزرگ ابردرحركتند
آسمان دلت ابری می شود
وتو درختی پیدا نمی كنی
كه لحظه ای مانند كلاغ
برشاخسارابردیده بچرخانی
ماهی پارچه ای آشپزخانه ترا به دریا می برد
سیمهای تیرهای برق قلبت كم كم در تاریكی محو می شود
تنها تو می مانی وفضای بیكران تاریكی
رشته كوههای شب
و نوری بر فراز آن



  

 بالای صفحه