محفل ادبی سه شنبه ها

شب پاورچین پاورچین می اید
هلال ماه بر سر شهر نور می پاشد
چهار دیواری دلش در اینه شعر می تپد
در چهار دیواری اندیشه
روی صندلی های مهربان دوستی نشسته ایم
غنچه های دل نواز شعر
روی صندلی های سبز محبت

◙◙◙

شاعر روی میز طلوع می كند
میزی كه چون زمستان می درخشد
آنگاه اسامی پروانه ها را روی برگه ی سفید غروب می نویسد
اتاق ساده و بی پیرایه
درور از باد و دریا
هر غنچه به اشاره ی لطیف شاعرانه
در مطلع غزلی می شكفد
آنگاه ترانه نقد به گرمی می روید
اینجا اثری از بدجنسی ریا نیست
خبری از خرید و فروش بازار
نه كسی در پی سود است و نه در بیم شكست
شب پشت پنجره به زیبایی می خندد
بدون گفتار ساعت می توان آنرا اثبات كرد
گل نوزادی شب پر از غزل ستاره است
غنچه های غزل یكی بعد از دیگری
در باغ ستاره می رویند
شاعرانی نوشكفته و اندیشه ورز
تشنه و عاشق
محفل ادبی غروب شادمان سه شنبه ها
محفلی شیرین و زیباست
گرم و گیرا
محفلی ساده و خودمانی
زمستان آنرا در قلب خویش یادداشت می كند
در قلب خنك دی




  

 بالای صفحه