نگاه كهنه

مردی پنجره اش روبروی باغ صبح
گویا تنها ست
درختان در بادی ملایم شناكنان
او چشمانش را به روی پنجره بسته
ولی نمی تواندآفتاب را كتمان كند
هر وقت به پنجره نگاه می كنیم
اثری از او پیدا نیست
تنها باد است كه با درختان نجوا می كند
پنجره نگاهش را بر همه ی ما گشوده
نگاه كهنه و قدیمی اش را
در انتظاری آبی وآسمانی



  

 بالای صفحه