ترانه قلبت
دلم هوای ترا كرده است
ای رود پر خروش
ای جنگل انبوه
ای هوای پاك
مرا ترا نه ی پرنده ی جنگلیت كن
تا از همه ی عاریت هایم رهایی یابم
و همه نشانه های یك زندگی ساده را تجربه كنم
مرا از دره های تمشك جنگلی عبور ده
از كنار درختان ازگیل كوهی
تا ترانه ی پر شكوه رودخانه را در فضای روحم پذیرا باشم
و آشیانه ی قلبم را بر مخمل سبز نگاهت به تماشا گیرم
مرا از ترانه ی قلبت عبور ده
|