فرخ تمیمی


وسوسه

گویم ،
او را به خود فشارم ، بی تاب .
 گویم ،
 لب بر لبش گذارم ، پر شور .
ترسم ،
 از دست من ، چو دود گریزد .
ترسم ،
 دندان او ، چو برف شود آب .

 

 

بالای صفحه | زندگی نامه