آوای آزاد »  شاعران » فرخ تمیمی »


 
 
 

 

 

 

   

 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

پیشانی شکفته ی ...

دشت بزرگ ،
 خورشید
 از مشرق بلند تو می تابد
 و گونه هات
 چون قله های برفی مغرور
 زرین صبح را به جلوه ی تابش می خواند
و موج موج زنبور های زرد :
- این اچتماع کوشش و تدبیر -
 پرواز عاشقانه خود را
 تا دره های مشرق آغاز می کنند .

ای حشمت طلایی کندو
 با خانه های شش پر زر بفت
 در مجمع الجزایر شیرینی عسل ،
 با رهنورد دشت
 با تک سوار عاشق بی تاب
 اینک اشارتی ...

 صبح طلا شکفاه دلاویز
 تا امتداد « تبت » :
- بام رفیع خک -
تا جذبه های رفعت « کاتماندو »
 تا سرزمین ایه و ایمان
تا بی گزند معبد « دالایی لاما » ی پیر
که
قصه ی نبوت می گوید
هر چند
 این قصه را نهایت خود بی نهایتی است .

 رؤیای من
 ره می برد
 تا مرزهای پک تبسم
- رنگین کمان نقره و مرجان -
 ای کعبه ی اطاعت
 از مهر مهر
پیشانی مرا
نقشی بزن
نقشی
یاد آور غرور و اطاعت
 و نکهت نهفته به شبگیر دشت را
 در زیر پوشت
 در کوچه های تب زده ی خون
نازل کن .

 بام رفیع :
پیشانی شکفته ی بانوی محتشم
 تا کعبه اطاعت
 زایر
 با پای پر توان
خواهد راند
 و
خواهد خواند
 پیشانی شکفته ....


  

 

 بالای صفحه




 

در صورت هر گونه استفاده از سایت ، نام و آدرس آوای آزاد را ذکر کنید.

  AVAyeAZAD.com © 2003-2009