فرخ تمیمی


خانه به دوش

 پویند را ، ز خک :
این مبدأ طلوع
وین مقصد غروب
 گسستم .
 با چار پیچ و چار مهره
 سقف شگفت را
 بر شانه ی ستبر دیوار
 افراشتم .

 و دست
 بر دست کوفتم
 از پیرهن غبار تکاندم .
 آ ... ها ....
 اینک اتاق
 بر پایه ایستاده ، سبک بار .

 اینک
 من
 آواره تر ز باد
 بی مولد و وطن
هر جا که خواستم
 با چار پیچ و چار مهره
 سقف شگفت را
بر پای می کنم .

 من خانه ام به دوش
 آواره تر ز باد ....


 

 

بالای صفحه | زندگی نامه