فهرست اشعار < شاعران نامی معاصر < ورودی >
خاموش نشسته ای آغاز کن که کوه من پژوک کلام تو را باز می آفریند : عشق ... عشق ... عشق و چون لب بگشایی مرمر از طنین کلامت می ترکد . بگشای دو رود بلند بازو را که چون بگشایی جزیره ، آهنگ فرود خواهد کرد و من پایابی خواهم شد برای او که می طلبد . هشیار نیستم هشیار نیستم که این فرود به فراز طلب می کشاندم بگشای دو رود بلند بازو را بگشای که در کوشش بی درنگ تو کشش بی رنگی منست .
بالای صفحه | زندگی نامه
