سرود رهایی

خوش آن سپیده دم بامداد نوروزی
که موسم طرب است و نوید بهروزی

نسیم روح فزایی وزد ز کوی شما
خوشم به ساغر گلگون ز فتح و پیروزی

بخوان سرود رهایی تو با خروش بلند
اسیر فتنه مشو تا ادب تو آموزی

به مجلس طربش می‌روم به هر سویی
که مست جام شرابم ز نکته اندوزی

ز سرو راز کمر قد دلبران بشنو
جهان و کار جهان جمله را بهم سوزی

جهان کهنه جوان شد تو نیز همت کن
ز جان و تن بدرآور تو بخت بد روزی

ز کنج غم بدرآ جلوه جان و دولت گیر
ز کشتزار محبت چو خوشه می‌دوزی



  

 بالای صفحه