مژگان چشم

اگرت حذر نباشد که نظر نگاه داری
تو گمان مبر عزیزا ، که بسی گناه داری

مژگان چشم را بین همه صف به صف نشسته
سزد ار ملک تو باشی که چنین سپاه داری

بت من بسوخت چشمت ، همه چشم خانه‌ام را
عجب آتشی است یارا که در آن نگاه داری

ز غم شرار چشمت همه شعله گشت چشمم
فوران دیده ات بین ، همه دود و آه داری

خم چنگی وجودم به دو دیده رفت راهت
تو بدار گوشه چشمی که به قرب راه داری

من و صد گناه ، باری ،‌همه مونسند ،‌ آری
به تعجبم بداری که چسان گناه داری

تو چو مه نهان به ابری ، به برآی تا ببینم
همه آن غزال چشمان که تو در پناه داری

به تبسم نگاهت نظری فکن به جلوه
شب تیره روز ما را به خدا پگاه داری

ز دو چشم دلفریبت خجل آیدم ز گفتن
اگرم به خواب و رویا تو بسی گناه داری


  

 بالای صفحه