ترنم بهاران

چه شود که بار یابم به در سرای سلطان
خنک آنکه او ز رحمت گذری کند به کنعان

ز فراق او ندارد اثری ز آب چشمم
که عمر در جوانی بگریستم ‌چو باران

دگرش چه شکر گویم ، دگرش چه جای شکوه
که به نیم جو نیازرد ،‌همه این گل و گلستان

همه عمر درنشستم پی حل این معما
که چرا بیامد انسان و چرا رود بدین سان؟

من بی خبر چه دارم خبری جز آنکه یارم
برسد به کوی رندان به ترنم بهاران

تو غزل بخوان و دلخوش مکن این سخن فرامش
که نسیم غم بخواهد شدن از دیار یاران

به کدام جمله جلوه همه گوید این معانی
که برد نماز آخر سر خاک می فروشان


  

 بالای صفحه