خط وفا

حیف از آن عمر که همراه تو من داشته‌ام
حیف از آن آه ، کزو شعله بپرداخته‌ام

حیف از آن خون که ز مژگان ترم ژاله صفت
در پی پای تو هنگام سفر داشته‌ام

حیف از آن چنگ که با زخمه فریاد دلم
غلغلی را ز نوا در فلک انداخته‌ام

حیف از آن بیرق وحشی که به افسار رضا
بر فراز علم ملک دل افراشته‌ام

حیف از آن جوهر خونین که ز نیش قلمم
بر سر لوح بصر خط ز وفا ساخته‌ام

حیف از آن لحظه شادی که به یادش جلوه
مجلس جشن و صفا را به عزا داشته‌ام



  

 بالای صفحه