|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چاپ شود |
|
|
|
علاقه مندیها |
|
|
|
ارسال به ایمیل |
|
|
|
ارسال به |
|
|
|
ارسال به
|
|
|
|
ارسال به |
|
عهد قدیم
ز کوی میکده افتان و دل شکسته روم
چو نیست پای دویدن به جان خسته روم
برفت زورق صبرم زسیل دیده ، دریغ
دگر به بحر نگاهش بگو چگونه روم ؟
هزار دست عطوفت دراز کرده چو من
به دست بوسی او با سر خمیده روم
هزار شهد محبت چشید از بر من
چرا ز آب لبش من مدام تشنه روم
نگر به زردی رویم دلا به تنگ غروب
به خون سرخ شفق با سرشک دیده روم
تو خیز جلوه و برگو به دوستان که مگر
ز یاد عهد قدیمش به آه و ناله روم
|
