نو بهار

"شب وصال همین بس که در کنار توام"
قرین طلعت آن روی مه نگار توام

همای اوج سعادت شبی نشست به بام
دگر به دشت جنون باز شب شکار توام

سرود سرد زمستان فسرد در دهنم
به گوش هوش شنیدم که نوبهار توام

ببار بر سرم ای بحر واژگون کرم
در این بهار خوشم تا به زیر بار توام

دلی ز خار جفا پیش آر و گل بستان
در این معامله باشد که شرمسار توام

ز تیغ نیش زبانان خموش بودم از آنک
به خاطرت ننشیند که من غبار توام

مرا اگر تو نخواهی منت به جان خواهم
قسم به بیقراری دوران که بیقرار توام

درون تست یکی مه که گویدش خورشید:
منت فدا کنم این جان که جان نثار توام

به جلوه گفت رخت آن پرند روح نواز
گلم چو گلبن نسرین از آن که یار توام

  

 بالای صفحه