مهر خاوری

"ای مهر خاوری تو برآ بر کنار دل"
کاندر غمت ز دست بشد روزگار دل

دلبر که بود مایه آرامش دلم
بیچاره جان که هیچ ندید از قرار دل

او روی خویش تافته بهر سپند جان
جان هم ز شوق لب بگشاید ز کار دل

لیلا به کار خویش و جنون از پی ام دوان
مجنون بشد، هرآنکه شود پرده دار دل

جانا چه پرده بود که روحم از آن سرا
آوای خوش نوا بشنید از سه تار دل

زاهد به حفظ ظاهر و مکار در نهان
لطف خدا ببین چه کند با مهار دل

بر خامه قلم نگرم جلوه‌ای ز یار
فصل خزان گذشت و بشد نوبهار دل

  

 بالای صفحه