مرغ سخنور

با ناز و عشوه اینک ، یارم ز در درآمد
آن ماه رو شمایل ، بی خور و اختر آمد

چشم خمار یارم ، عقلم ربود و هوشم
صبرم بداد بر باد ، مهر منور آمد

نرگس به خنده می‌گفت در زیر لب به نرمی
گویا که جان جانان ، مرغ سخنور آمد

چشمم به ره نهادم ، تا خاک پاش روبم
اما که حیف خاکش ، چون گل معطر آمد

در ساغر من آن سان ، خورشید می طلوع کرد
اما به رغم پیشین ، خورشید دیگر آمد

مطرب بزن که امروز روز وصال و شادیست
جلوه به رقص برخیز ، یارت ز در درآمد





  

 بالای صفحه