با (( امید ))

(( فتاده تخته سنگ آنسوی تر ، انگار کوهی بود ...))


سنگی است دو رو ، که هردو می دانیمش .
جز (( هیچ )) به هیچ رو نمی خوانیمش .
شاید که خطا ز دیده ماست ، بیا
یک بار دگر نیز بگردانیمش .

بیست و هشتم خرداد 1349 - تهران


  

 بالای صفحه