|
|
|||
|
دستور زبان فارسی <
فهرست
قطعات ادبی < ورودی
> دستور زبان فارسی |
|||
صفت نسبیصفت نسبی ، آن اتست که نسبت به چیزی یا محلی را برساند
و علامت های آن عبارت است از : "ی " نسبت همواره به مفرد ، پیوسته می شود و کلماتی از قبیل : کاویانی ، خسروانی ، کیانی ، پهلوانی ، نادر است و بر آن قیاس نمی توان کرد . 2- " ه" مخفی و غیر ملفوظ
: دو روزه ، یکشبه ، یکساله ، صده ، دهه ، هزاره 3- " ین " و این در آخر اسما در می آید : سفالین ، جوین ، گندمین ، بلورین ، گلین و گاهی این ادات را با "ه " جمع می کنند و در آخر کلمه می آورند : بلورینه ، زرینه ، سیمینه ، پشمینه 4- " گان " مانند : گروگان ، پدرگان
|
|||
|
|
|||
|
|