" ی " وحدت در موصوف و صفت

" ی " وحدت یا در آخر صفت در می آید چنانکه گوییم :  " مرد فاضلی است . طبع لطیفی دارد " و اکنون این طریقه زبان فارسی  معمول است .  یا در آخر موصوف ،  مذکور می افتد

هر گاه مقصود از صفت  بیان  جنس و نوع  موصوف باشد ، بیشتر آن را با " ی " وحدت همراه می کنند و در اول آن  لفظ " ازین " می آورند

هر گاه  مقصود تعداد و شمردن  اوصاف باشد ، آن را هم عطف نمی کنند

در موقع ندا و الحاق " ی " وحدت  به هر یک از صغت ها ، مقصود شمردن و تعداد  اوصاف باشد و غالبا موصوف ذکر نمی شود .